เล็บมือนาง

เล็บมือนาง ชื่อท้องถิ่น จะมั่ง , จ๊ามั่ง , มะจีมั่ง (ภาคเหนือ) , ไท้หม่อง (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)
ลักษณะของพืช เล็บมือนางเป็นไม้เลื้อย เถาแก่เป็นไม้เนื้อแข็ง ใบรูปรีหรือรูปไข่ ปลายแหลม โคนใบมนดอกเป็บช่อสีขาว แล้วค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีชมพู มีกลิ่นหอม ผลสีน้ำตาลแดงเป็นมัน มี ๕ พู
ส่วนที่ใช้เป็นยา เมล็ด
ส่วนเวลาที่เก็บเป็นยา เก็บเมล็ดแก่ช่วงที่เป็นสีน้ำตาล
รสและสรรพคุณยาไทย รสเอียน เบื่อเล็กน้อย ใช้พยาธิและตานทราง
วิธีใช้ เมล็ดเล็บมือนาง ใช้ถ่ายพยาธิไส้เดือน สำหรับเด็กใช้ ๒ – ๓ เมล็ด (หนัก ๕ – ๖ กรัม) ผู้ใหญ่ใช้ ๕ – ๗ เมล็ด (หนัก ๑๐ - ๑๕) ทุบพอแตก ต้มเอาน้ำดื่มหรือหั่นทอดกับไข่รับปราทาน